Δεν ήξερα τι να πω και σίγουρα δεν ήξερα τι να κάνω για να την σταματήσω. Η αντίδραση της με πάγωσε
και έμεινα ακίνητος να την κοιτάω να ουρλιάζει. Προσπάθησα να την κρατήσω και να σταματήσω το σώμα της που έτρεμε και έγερνε μπρος πίσω σαν κούνια που κάποιος ξέχασε να την σταματήσει.
"Γιαγιά..Γιαγιά, σταμάτα λίγο κι'άκουσε με.Σταμάτα." Την κράτησα σφιχτά επάνω μου. Έμεινε ακίνητη αλλά δεν σταμάτησε να τρέμει."Δεν είπα τίποτα κακό. Σου είπα μόνο ότι όταν έφτασα είδα στο λιμάνι τον γαμπρό σου τον Σιδερή. Ξέρω ότι ποτέ δεν τον χώνεψες αλλά γιατί κάνεις έτσι;". "Δεν φταις εσύ γιε μου.Δεν φταις παλικαράκι μου. Να είναι μόνο που..." Δίστασε αλλά δεν την πίεσα να συνεχίσει. " Είναι που αυτός ο σκατοψύχης ο Ισίδωρος πέθανε πριν από δυό μήνες."
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου